این آر اِس اِس نازنین!

زمانی می رسد که تعداد وبلاگ ها و سایت های خبری که سر می زنید روز به روز زیادتر می شود تا حدی که دیگر علامت زدن و بوک مارک و فیوریت جواب نمی‌دهد. شاید به این فکر کرده باشید

یازده شهریور، آی‌پد عزیز و وبلاگ نویسی

از شما چه پنهان سال‌های کودکی از روز تولدم بدم می‌آمد. از اول هم ازین که در جلوی جمعی در چشم باشم خیلی حال خوبی نداشتم. گرچه در حقیقت از همان دوران دوست داشتم مرا به خاطر کارهایی که کرده‌ام

حکایت جستجو در وب فارسی

عنوان غنای محتوای وب ایرانی را برگزیده بودم. حالا پشیمان شده‌ام و داستان سرایی می کنم. سه تا مطلب می‌خواستم بنویسم برای سه جای مختلف و از آنجا که کاری را نمی‌کنم و اگر خواستم انجام دهم درست و حسابی

فیل را قورت بده یا تصویر تمام نمای توهم !

کار بیهوده ای است، توصیه می کنم انجامش ندهی! اصولن زندگی چیز بیهوده ای است، رنج، رنج و بازهم رنج. و اینها که می گویم تحت تاثیر آخرین کتابهایی نیست که خوانده ام. وبلاگ ننویس آقا جان! خانوم محترم برای