نگاهی ریزبینانه به جهان پیرامون
خانه تماس خوراک سایت Facebook Twitter
آخرین پادکست
  • کتاب صوتی: آری یا خیر؟
  • مدتهاست به این سوال بر می‌خورم.  

    از وجوب خواندن کتاب که بگذریم سال‌های متمادی است با این مساله درگیرم که تا چه زمان قرار است ناخوانده ها اینقدر زیاد بماند؟ وقتی به گودریدز* سر می‌زنم و زمانی که از جلوی کتابفروشی های خیابان انقلاب قدم زنان رد می‌شوم هر لحظه ملامتگر درونی ندا بر می‌آورد که چقدر کتاب ناخوانده. وقتی روی کناپه کنار کتابخانه دراز کشیده‌ام می‌گویم چقدر موضوع جذاب و چقدر دنیای کشف نشده، پس کی قرار است سطری بخوانم؟ همیشه در نظرم ادبیات یکی از شگفت‌ترین مظاهر هنر و تمدن انسانی است و گذشته از صوتی و دیجیتالی و کاغذی چرا زمان مطالعه من اینقدر کاهش پیدا کرده؟
    در گیرودار مشغلات روزمره، خستگی از آلودگی هوا و سبک بد زندگی، و انگیزه‌های ته کشیده و جمله این که «نمی‌توانم به اندازه تلاش کنم» و رها کردن، در روزگار ناملایمتی ابرها و باران چطور می‌توانستم ساعتی را کنار بگذارم و در لذت کتابی غوطه ور شوم؟ 

    (بیشتر…)

حقوق مادی و معنوی این وبلاگ متعلق به نویسنده است.
لطفا بازنشر مطالب همراه با ذکر منبع باشد.
طراحی و توسعه از رویای ماهی آبی
EN
جمعه، 24 آوریل 2020

روزگاری در جستجوی استعداد و تشخیص و اندازه‌گیری آن به شاخصی با این عنوان برخوردم. کار با دست و انگشتان برای یادگیری موسیقی، سفال، کار با چوب و یا کارهایی ظریف مثل خیاطی و آرایشگری بسیار اهمیت دارد. اما این روزها که دیگر به مهارت، بیشتر از استعداد اعتقاد دارم تمرین، نیاز و محیط را موثرتر می‌دانم. 

یکی از مهارت هایی که الان در حین نوشتن این متن با آن سروکار دارم مهارت تایپ ده انگشتی است. گرچه هنوز عده‌ای اعتقاد دارند که تایپ صوتی و فیلم و عکس و حتی امواج ذهنی جای تایپ را خواهد گرفت اما هنوز تایپ سریع و مهارت کار با آن از اهمیت ساقط نشده و حتی یک نیاز است. 

در چند سال گذشته این مهارت خیلی به داد بنده رسید. از تایپ پایان نامه گرفته تا تایپ کامندهای سیستم عامل. اما چیزی که در اعماق ذهنم داشتم چیزی جز این‌ها بود. فعالیت با همه انگشتان دو دست و هماهنگی بین آن ها در عملکرد مغز نیز موثر است. حالا از بالا رفتن اعتماد به نفس و کم کردن زمان و هزینه ها که بگذریم این مهارت در کنار سایر تمرین های دو دست مثل موسیقی و ورزش می‌تواند برای خودش محرک خوبی در هماهنگی دو نیم کره مغز باشد.

سال‌ها پیش آموزشگاه‌های تایپ بود و این کار یک شغل محسوب می‌شد اما امروز اگر ضرورت نباشد یک اجبار است چون امکان ندارد کی‌بورد را روزانه ملاقات نکنید. پس این ملاقات را شیرین کنید چون آموزش آن مانند روزهای دور سخت و پرهزینه نیست.

با مجتبی در یوتایپ یک تجربه جذاب داشته باشید.
🐭

بخش دیدگاه ها

  1. بهرام نوشته است:

    این ممارستت در مراجعه و آپدیت کردن وبلاگ جای تقدیر و تشکر داره.

  2. پیمان نوشته است:

    خوندن شما و پیگیری هم همینطور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *